رازهای برخورد با تنبلی توسط قانون جذب

انجام ندادن کار,انجام ندادن کارها,اهمال کار
لطفا به این مطلب رای دهید
[رای ها : 9 امتیاز : 4.2]

حتما شنیده اید که آدم های نسل قبل می گویند که نسل جدید، نسل تنبلی است. سپس شرح کوشش های مدامشان را هم ضمیمه حرف هایشان می کنند و “زرنگ” بودنشان را به رخمان می کشند.

چرا تنبل هستیم؟ اهمال کاری یعنی چه؟

آنها می گویند ما نسل تنبلی هستیم اما منظورشان دقیقاً تنبلی به معنای “انجام ندادن هیچ کاری” نیست. منظور آنها بیشتر این است که ما کارهایمان را عقب می اندازیم. دیر تصمیم هایمان را عملی می کنیم و به قول روان شناس ها «اهمال کار» یا «تعلل ورزیم».
البته خیلی هم بیراه نمی گویند. جمله :”مشکل اصلی من این است که تنبلی می کنم” اعترافی است که ترجیع بند در دل های خودمانی ما نسل سومی ها و شما نسل چهارمی هاست.
اما واقعاً اهمال کاری همیشه همین قدر منفی است؟ چه کسانی اهمال کارند؟ و چطور می شود اهمال کار نبود؟ «زندگی ماهرانه» این شماره راست کار اهمال کارهای حرفه ای است.
“گرایش فرد برای به تأخیر انداختن شروع یا انجام کارهای مهم تا سرحد رنج و زحمت و ناراحتی”. این تعریف آکادمیک و قلمبه سلمبه روان شناسان از اهمال کاری است. با این حساب خیلی از ما لااقل در دوره ای کوتاه از زندگی خودمان اهمال کاری را تعریف کرده ایم اما اکثر افرادی هستند که اهمال کاری جزیی از شخصیتشان است. یعنی همان اول بسم الله باید اهمال کارهای گاه به گاهی را از اهمال کارهای بالفطره جدا کرد. تازه این اول ماجراست. اهمال کاری طبقه بندی های دیگری هم دارد که لا آنها آشنا می شویم.

انجام ندادن کار,انجام ندادن کارها,اهمال کار

اهمال کاری خوب، اهمال کاری بد

کلاً روان شناسان حالشان خوب است! اول می آیند ویژگی های منفی افراد را درمی آورند و ردیف می کنند و هشدار می دهند، بعدش می گویند البته این ویژگی های منفی همیشه هم بد نیستند!
اهمال کاری هم همینطور است. حالا بگذریم از اینکه خود روان شناسان اهمال کاری کرده اند و مطالعه این درد همیشگی انسان را تا همین 20 سال قبل عقب انداخته اند. نتایج نشان داده که تازه حالا که ما اهمال کاری خوب هم داریم.
قضیه اینجاست که ما دو جور اهمال کار داریم. نوع منفی آن، آنهایی هستند که بهشان می گویند “اهمال کار منفعل”. همین طور که از اسم این اساتید برمی آید، آنها در مقابل وسوسه به عقب انداختن کارها کاملا تسلیمند و اساسا (اسمایلی بهنام تشکر در ساختمان پزشکان) توانایی تصمیم گرفتنشان مشکل دارد.
برعکس “اهمال کارهای فعال” هستند. این افراد عمداً و آگاهانه کارهایشان را عقب می اندازند! آنها خودشان می دانند که اگر کارهایشان را عقب بیندازند هم می توانند در دقیقه  90 آنها را انجام دهند و هم آن را بهتر انجام می دهند و هم دست آخر از نتیجه کارشان راضی ترند. پس اگر اهمال کاری مثبت دارید اصلاً احساس گناه نکنید و اهمال کار بمانید و خوش باشید!

اهمال کاری از کجا می آید؟

خب! حالا دوباره برگردیم سر اهمال کاری منفی. به نظرتان چرا انسانها اهمال کاری می کنند. خیلی ها، مخصوصاً  آنها که یک اهمال کار روی اعصاب دور و برشان دارند – جوابشان بیشتر به فحش شبیه است و اهمال کارها را با انواع و اقسام برچسب های روانی مثل “بی مسوولیتی” و “بی وجدانی” و ویژگی های غیرقابل چاپ دیگر همراه می کنند. اما راستش را بخواهید باید وارد دنیای اهمال کارها بشویم تا بدانیم پشت این “پشت هم اندازی” همیشگی علت های نادیده دیگری هم هست.

1- از شکست می ترسند

اصلاً به ذهنتان نمیرسید که اهمال کارها برای موفقیت هایشان پشیزی ارزش قائل شوند. اما باید به شما بگوییم که دقیقاً برعکس. موفقیت برای بعضی از اهمال کارها چنان مهم است که بزرگترین دغدغه شان این است که “نکند موفق نشوم”، “نکند فلان کارم را خوب انجام ندهم”. به همین خاطر کلاً به استقبال کار نمی روند و از ترس شکست، کاری که احتمال شکست هم در آن وجود دارد را عقب می اندازند. کلاً این اهمال کارها پیچیده اند.

2- معیارهایشان برای کار خوب زیادی بالاست

این افراد که به آنها کمالگرا می گویند، مستعد اهمال کاری هم می باشند. آنها خیلی معیارهای بالایی برای موفقیت دارند و اگر احتمال دهند که به آن معیارها نرسند، انگیزه شان می آید پایین یا کلاً بی خیال می شوند یا نهایتاً کارشان را عقب می اندازند.

3- خودشان را دست کم می گیرند

آدم های اهمال کار خودشان و کارهایشان را دست کم می گیرند. وقتی ما کارهای کوچک مان را دست کم بگیریم، خب معلوم است که وقت انجام دادنش هم خیلی برایمان اهمیت ندارد. بالاخره زندگی روزمره از همین کارهای کوچک و جزیی تشکیل می شود و اگر همین ها را هم به حساب نیاوریم، فقط خستگی آخر روز در تنمان می ماند و اهمال کاری مزمن توی روانمان.

4- نمی توانند نه بگویند

خب پسر خوب! دختر خوب! یه نه ناقابل بگو و نه خودتان را توی دردسر بیندازید و نه دیگران را از انتظار ذله کنید. بعضی از اهمال کارها کلاً مهارت نه گفتن ندارند. به همه می گویند بله و سر خودشان را شلوغ می کنند و زمانشان را نمی توانند مدیریت کنند و هی کار همه را به عقب میاندازند.
تازه این بخش آگاهانه ماجراست، در ناخودآگاهمان ما داریم از کسانی که اینقدر کار ریخته اند روی سرمان انتقام می گیریم و عمداً کارهایمان را عقب تر هم می اندازیم. گفتم که اهمال کارها آدم های پیچیده ای هستند. گفتم یا نگفتم؟

اهمال کاری,اهمال کاری یعنی چه,برخورد با افراد تنبل

چه وقت هایی باید اهمال کار باشیم؟

اهمال کاری همیشه هم بد نخواهد بود. خیلی اوقات واقعاً لازم است که ما تصمیم گیری هایمان را عقب بیندازیم تا بتوانیم تصمیم درست و عاقلانه تری بگیریم. درست است که این موارد از بدیهیات است اما باید باور کنیم بعضی ها همین بدیهیات را هم رعایت نمی کنند. این چهار موقعیت که در آن لازم است اهمال کار باشیم را عجول ها دقیق تر بخوانند.

1- وقتی وقتش نیست

وقتی که هیچ فشار زمانی خاصی وجود نداشته باشد، لازم نیست که فوراً تصمیم بگیریم. برای مثال وقتی که ما تازه 15 سالمان است، تصمیم مان برای ازدواج اصلاً ضروری نیست.

2- وقتی اطلاعات کافی نیست

وقتی که هنوز اطلاعات مورد نیاز را نداریم، تصمیم گرفتن فوری اصلاً کار معقولی نیست. برای مثال وقتی که می خواهیم انتخاب رشته کنیم اما هنوز نمی دانیم در رشته های مختلف دانشگاه چه خبر است.

3- وقتی که موضوع خیلی پیچیده است

بعضی وقت ها تصمیم آنقدر پیچیده، چندبعدی و سرنوشت ساز میشود که واقعاً بهتر است برای تصمیم گرفتن وقت بگذاریم و همه جوانب را بسنجیم. تصمیم به ازدواج، طلاق و بچه دار شدن در سطح اول و تصمیم به تغییر رشته، تغییر شغل، تغییر محل کار یا زندگی در سطح دوم این تصمیم ها می باشد.

4- وقتی که اولویت های دوفوریتی دیگری هم هستند

بعضی وقت ها ما یک تصمیم معمولی باید بگیریم اما ناگهان اتفاقی می افتد که تصمیم گرفتن درمورد آن اولویت بیشتری دارد. مثلاً وقتی که یکی از اعضای خانواده تصادف کرده است، تصمیم گیری درباره خریدن لپ تاپ را باید عقب بیاندازیم.

با اهمال کاری چه کار کنیم؟

کار امروزمان را به فردا نیندازیم!
به گمانم اگر مطلب را تا حالا درست گرفته باشید، اصلاً نیازی به این بخش پیشنهادها نیست. اما به هر حال تنبلی است و هزار درد بی درمان. این چندتا راهکار برای غلبه بر اهمال کار درونتان پیشنهاد می شود.

1- اهمال کاریتان را بشناسید!

2- خوبی و بدی اهمال کاریتان را ردیف کنید

3- برنامه بریزید

4- هدف ها را لقمه لقمه کنید

5- به خودتان جایزه بدهید

هرکدام از کارهای کوچک یا بزرگی که تا به حال عقب افتاده بودند را که انجام دادید خودتان را تشویق کنید تا ادامه راه برایتان خوشایند باشد.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *