زندگینامه ویلیام کنراد رونتگن – فیزیکدان

بیوگرافی ویلیام کنراد رونتگن,زندگی نامه ویلیام کنراد رونتگن,زندگینامه دانشمندان
لطفا به این مطلب رای دهید
[رای ها : 5 امتیاز : 4.2]

بیوگرافی ویلیام کنراد رونتگن (زندگینامه دانشمندان)

در زندگی نامه ویلیام کنراد رونتگن اینگونه آمده است که: ویلیام کنراد رونتگن کاشف اشعه ایکس در سال ۱۸۴۵ در شهر لنپ کشور آلمان متولد شد. ویلیام در سال ۱۸۶۹ درجه دکترای خود را از دانشگاه زوریخ دریافت نمود. 19 سال بعد را در دانشگاه های مختلفی مشغول کار بود و به تدریج به عنوان دانشمندی برجسته معروفیت کسب کرد. ویلیام رونتگن در سال ۱۸۸۸ استاد فیزیک و رئیس انستیتو فیزیک دانشگاه “ورزبورگ” شد. در همین انستیتو بود که در سال ۱۸۹۵ به کشفی دست یافت که سبب شهرت یافتن او گردید.

رویلیام رونتگن روز 8 نوامبر ۱۸۹۵ مشغول انجام آزمایش هایی با اشعه های کاتودیک بود. اشعه کاتودیک جریانی از الکترن های سریع الحرکت هست. این جریان در نتیجه اتصال یک ولتاژ قدرتمند بین الکترودهایی که در دو انتهای یک لوله شیشه‌ ای مسدود و فاقد هوا تعبیه شده است، ایجاد می‌ گردد. اشعه‌ های کاتودیک قابلیت انتشار و رسوخ ندارند و چند سانتیمتر از هوا به سهولت آن را متوقف می نماید. در آن آزمایش رویلیام رونتگن لوله شیشه ای حاوی اشعه کاتودیک خود را با کاغذ سیاه ضخیمی کاملاً پوشاند به شکلی که وقتی جریان الکتریکی برقرار می گردید هیچ گونه نوری از داخل لوله مشاهده نمیشد.

زمانیکه که رویلیام رونتگن جریان برق را به لوله اشعه کاتودیک وصل نمود با کمال شگفتی مشاهده نمود صفحه فلورسنتی که روی نیمکت مجاور قرار داشت مانند آنکه نوری بر آن تابانده شده باشد شروع به درخشیدن کرد. رویلیام رونتگن جریان را قطع نمود و درخشش صفحه (که با لایه‌ای از باریوم پلاتینو سیانید، ماده‌ای فلورسنت، پوشانده شده بود) متوقف گردید. از آنجا که لوله‌ ی حاوی اشعه کاتودیک کاملاً پوشیده شده بود و منفذی نداشت رونتگن به این نتیجه رسید که با برقراری جریان الکتریکی باید نوعی تشعشع نامرئی از لوله خارج گردد.

بیوگرافی ویلیام کنراد رونتگن,زندگی نامه ویلیام کنراد رونتگن,زندگینامه دانشمندان

رویلیام رونتگن این تشعشع نامرئی را به خاطر ماهیت ناشناخته آن، “اشعه ایکس” نامگذاری کرد. ایکس یک نشانه معمول در ریاضی برای ناشناخته‌ ها است.

رونتگن که از این کشف تصادفی به هیجان آمده بود سایر کارهای تحقیقاتی خود را کنار گذاشت و همه توجه خود را معطوف به بررسی خواص اشعه ایکس نمود. وی پس از چند هفته کار فشرده موفق به کشف نکات زیر شد:

۱- اشعه ایکس می تواند موجب شود تا عناصر گوناگون شیمیایی دیگری (علاوه بر باریوم پلاتینو سیانید) نیز خاصیت باز پس دادن نور را پیدا کنند.

۲- اشعه ایکس می تواند از بسیاری مواد که حاجب نور معمولی هستند عبور کند. رونتگن مخصوصاً متوجه شد که اشعه ایکس می تواند از گوشت عبور کند ولی در برابر استخوان متوقف می‌ شود، او با قرار دادن دست خود بین لوله اشعه کاتودیک و صفحه فلورسنت توانست تصویر استخوان‌ های دستش را روی صفحه مشاهده کند.

۳- اشعه ایکس در خط مستقیم حرکت می کند و برخلاف ذراتی که بار الکتریکی دارند تحت تأثیر میدان‌های مغناطیسی منحرف نمی شود.

رویلیام رونتگن در دسامبر سال ۱۸۹۵ نخستین مقاله خود را درباره اشعه ایکس نوشت. گزارش او بلافاصله هیجان فراوانی به وجود آورد و توجه محافل علمی را به خود جلب کرد.

صدها تن از دانشمندان و پژوهشگران چند ماه به بررسی و تحقیق پیرامون اشعه ایکس پرداختند و طی مدت 1 سال تقریباً حدود 1000 مقاله درباره این موضوع منتشر گردید.

یکی از دانشمندان که کشف رویلیام رونتگن مستقیماً محرک تحقیقات او شد، آنتوان هنری بکوئرل بود. بکوئرل گر چه با نیت تحقیق بیشتری پیرامون اشعه ایکس مشغول کار شد ولی تصادفاً به کشف پدیده‌ای مهمتر، یعنی رادیواکتیویته دست پیدا کرد.

کاشف اشعه ایکس,ویلهلم رونتگن,ویلهلم کنراد رونتگن

به طور کلی هر گاه الکترون‌ هایی با انرژی بالا بر شیئی برخورد کند نشعشات ایکس تولید می‌ گردد. اشعه ایکس خود فاقد الکترون است بلکه بیشتر از امواج الکترومغناطیسی تشکیل می‌ شود. بنابراین اصولاً شبیه به تشعشات مرئی یعنی امواج نوری است با این تفاوت که طول موج اشعه ایکس بسیار کوتاه تر می باشد. مهمترین موارد استعمال اشعه ایکس، استفاده از آن برای تشخیص های پزشکی و دندانپزشکی است. موارد استعمال دیگر آن رادیوتراپی می باشد که در آن اشعه ایکس برای نابود کردن تومورهای خطرناک و یا متوقف کردن رشد آنها به کار برده می شود.

اشعه ایکس در صنعت نیز موارد استعمال فراوانی دارد. مثلاً می توان از آن برای اندازه گیری ضخامت برخی مواد و یا پیدا کردن درز و رخنه‌ های ناپیدا استفاده کرد. اشعه ایکس در بسیاری دیگر از زمینه‌ های علمی از زیست‌ شناسی گرفته تا نجوم و ستاره‌ شناسی نیز کاربرد دارد. این اشعه به ویژه درباره‌ ی ساختار اتمی و ملکولی اطلاعات زیادی را برای دانشمندان فراهم آورده است.

تمام افتخار و اعتبار کشف اشعه ایکس شایسته رویلیام رونتگن می باشد. او به تنهایی کار کرد، کشف او غیرقابل پیش‌ بینی بود و مجدانه کار خود را پی گرفت. علاوه بر اینها کشف او انگیزه مهمی برای بکوئرل و سایر پژوهشگران شد.

با تمام این احوال نباید در باب اهمیت رویلیام رونتگن مبالغه شود. بدون تردید اشعه ایکس کاربردهای بسیار سودمندی دارد ولی کسی نمی‌ تواند بگوید که در نتیجه استفاده از آن تمامی تکنولوژی ما دگرگون شده است. در حالی که با کشف القای الکترومغناطیس توسط فاراده این چنین دگرگونی انجام شد. به همین نحو کسی نمی‌ تواند مدعی شود که کشف اشعه ایکس براستی برای تئوری علمی اهمیتی بنیادین داشت. اشعه‌ های ماورای بنفش که طول موج‌ های آن کوتاه تر از نور مرئی است تقریباً از یک قرن قبل شناخته شده بود. اشعه ایکس – که مشابه با امواج ماورای بنفش می باشد ولی طول موج آن کوتاه تر است – به راحتی در چهارچوب فیزیک کلاسیک قرار می گیرد. روی هم رفته من تصور می کنم کاملاً منطقی است که در این فهرست رویلیام رونتگن پایین تر از راترفورد، که کشف او از اهمیت اساسی بیشتری برخوردار بود، قرار داده شود.

رونتگن فرزندی از خود نداشت. او و همسرش دختری را به فرزندی قبول کردند. در سال ۱۹۰۱ جایزه نوبل در فیزیک به رویلیام رونتگن داده شد. این اولین جایزه نوبل برای رشته فیزیک بود. رونتگن در سال ۱۹۲۳ در شهر مونیخ آلمان درگذشت.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *